Najłagodniejsza trasa na Trzy Korony – jak dojść na szczyt?

Najłagodniejszą trasą na Trzy Korony jest żółty szlak prowadzący z Krościenka nad Dunajcem. Jego profil jest najprzyjemniejszy, a podejście mniej strome niż z pozostałych punktów startowych. W dalszej części artykułu szczegółowo opisuję ten wariant oraz podpowiadam, jak przygotować się do wędrówki na jeden z najwspanialszych punktów widokowych Pienin.

Jaka trasa na Trzy Korony jest najłagodniejsza?

Wybór odpowiedniej drogi na szczyt często decyduje o komforcie całej wycieczki. Żółty szlak rozpoczynający się w Krościenku nad Dunajcem wiedzie łagodnie przez lasy i polany, co czyni go idealnym wyborem dla rodzin z dziećmi oraz osób o umiarkowanej kondycji. Ta historyczna trasa, wyznaczona już w 1906 roku, do dziś pozostaje pierwszą rekomendacją dla każdego, kto ceni sobie spokojną, widokową wędrówkę bez nadmiernego zmęczenia.

Całkowity dystans z Krościenka na szczyt to około 4 kilometry w jedną stronę, a jego pokonanie zajmuje średnio 2 godziny i 10 minut. Łączna suma podejść na tym wariancie wynosi 560 metrów. Podczas gdy najkrótsza trasa ze Sromowców Niżnych kusi szybkim zdobyciem celu, to właśnie wariant krościeński pozwala organizmowi łagodniej zaadaptować się do wysiłku.

Dlaczego szlak żółty z Krościenka nad Dunajcem jest tak przyjazny?

Kluczową cechą tej trasy jest jej jednostajne, pozbawione gwałtownych ścianek nachylenie. Podejście zaczyna się dopiero po opuszczeniu zabudowań uzdrowiska, a pierwszy odcinek prowadzi wygodną, asfaltową ulicą Trzech Koron. Dopiero po minięciu ostatnich domów ścieżka przechodzi w leśną drogę szutrową, która stopniowo zwiększa kąt nachylenia, dając mięśniom wystarczająco dużo czasu na rozgrzewkę.

W przeciwieństwie do podejścia od strony Sromowców Niżnych, gdzie stromizna Wąwozu Szopczańskiego i drewniane stopnie dają się we znaki już na początku, tutaj najintensywniejszy odcinek przypada dopiero przed Przełęczą Szopka. Dzięki temu nawet mniej doświadczeni piechurzy nie odczuwają nagłego zadyszki tuż po wyjściu z parkingu. Dogodny punkt startowy znajduje się przy kaplicy św. Rocha, gdzie mieści się płatny parking – współrzędne tego miejsca to 49.4434, 20.4264.

Przebieg trasy z Krościenka na Trzy Korony

Wędrówkę zaczynamy w centrum Krościenka, kierując się zgodnie z żółtymi oznaczeniami w stronę gór. Szlak początkowo towarzyszy zabudowaniom, by po kilkunastu minutach wyprowadzić na otwartą przestrzeń, skąd można już podziwiać pierwsze widoki na Gorce i Beskid Sądecki. Następnie ścieżka wchodzi w las i dociera do rozstaju na Toporzysku.

Toporzysko i wejście do Pienińskiego Parku Narodowego

Na wysokości 617 m n.p.m. przekraczamy granicę Pienińskiego Parku Narodowego – najstarszego parku tego typu w Polsce, utworzonego 1 czerwca 1932 roku. W tym miejscu szlak zielony odbija w kierunku Czertezika, a my podążamy dalej żółtym szlakiem, który niebawem wyprowadza na otwarty teren Bańkowego Gronika (716 m n.p.m.). To tutaj z lewej strony dochodzi niebieski szlak ze Szczawnicy przez Sokolicę.

Przełęcz Szopka – ulga po trudach podejścia

Po minięciu Pienińskiego Potoku i Polany Wyrobek docieramy do najbardziej wyczekiwanego punktu na trasie – Przełęczy Szopka. Miejsce to, zwane potocznie „Chwała Bogu”, leży na wysokości 780 m n.p.m. i stanowi naturalne skrzyżowanie większości pienińskich szlaków. Na przełęczy znajdują się drewniane ławki, a przy dobrej pogodzie rozpościera się stąd wyborna panorama na Tatry i Spisz. To idealny moment na dłuższy odpoczynek przed finałowym odcinkiem.

Z przełęczy kierujemy się dalej niebieskim szlakiem. Ostatnie 35 minut marszu to najbardziej wymagający fizycznie fragment wyprawy, z przewyższeniem około 220 metrów. Ścieżka wiedzie przez las, a tuż pod szczytem pojawia się wiata i kasa biletowa Pienińskiego Parku Narodowego.

Alternatywna trasa ze Sromowców Niżnych – najkrótsza opcja

Jeśli priorytetem jest czas, warto rozważyć wyruszenie z Sromowców Niżnych. Żółty szlak z tego punktu to najkrótsza droga na szczyt, licząca jedynie 3,5 kilometra w jedną stronę. Czas przejścia szacuje się tu na około 1 godzinę i 50 minut, a suma podejść wynosi 590 metrów. Trasę rozpoczyna się przy przystani flisackiej, gdzie dostępny jest płatny parking (około 20 zł za dzień). Alternatywnie można skorzystać z bezpłatnego parkingu zapasowego w okolicy.

Na samym początku szlaku mija się dwa interesujące obiekty: pawilon edukacyjny parku narodowego z bezpłatną wystawą przyrodniczą oraz Schronisko PTTK Trzy Korony. Dalej trasa wchodzi w monumentalny Wąwóz Szopczański – kanion o pionowych, wapiennych ścianach pomiędzy Podskalnią Górą a Masywem Trzech Koron. Za wąwozem podejście robi się bardzo strome i prowadzi po ziemno-drewnianych stopniach aż do Przełęczy Szopka, gdzie szlak żółty łączy się z omawianym wcześniej niebieskim odcinkiem szczytowym.

Wejście na platformę widokową i panorama ze szczytu

Tuż przed szczytem, przy kasie biletowej, w sezonie od 20 kwietnia do 31 października trzeba uiścić opłatę za wstęp. Bilet normalny kosztuje 8 zł, a ulgowy 4 zł w okresie od 1 czerwca do 30 września; poza sezonem ceny są niższe. To ważne, by mieć przy sobie gotówkę, ponieważ terminale płatnicze nie zawsze są dostępne. Co więcej, jeden bilet uprawnia tego samego dnia do wejścia zarówno na Trzy Korony, jak i na odległą Sokolicę.

Ostatnie metry prowadzą metalowymi podestami i schodami wprost na Okrąglicę – najwyższą z pięciu turni masywu, mierzącą 982 m n.p.m. Ruch na platformę odbywa się jednokierunkowo, a sama konstrukcja jest dobrze zabezpieczona barierkami. Mimo to, mając pod stopami ponad 500-metrową przepaść, osoby z lękiem wysokości mogą odczuwać dyskomfort. Należy też zachować szczególną ostrożność przy dzieciach. Z platformy rozpościera się jedna z najpiękniejszych górskich panoram w Polsce – widać stąd wstęgę przełomu Dunajca, rysujące się na horyzoncie Tatry, Gorce z charakterystyczną wieżą widokową na Lubaniu, a także Jezioro Czorsztyńskie i słowacki Czerwony Klasztor.

Praktyczne informacje przed wyruszeniem na szlak

Planując wycieczkę, należy pamiętać o kilku niezmiennych zasadach obowiązujących na terenie Pienińskiego Parku Narodowego. Przede wszystkim obowiązuje całkowity zakaz wprowadzania psów. Na szlakach nie ma też koszy na śmieci – wszystko, co wniesiemy, musimy zabrać ze sobą z powrotem. Wybierając obuwie, zdecydowanie odradza się trampki i sandały – kamieniste i miejscami strome podejścia wymagają butów z twardą, bieżnikowaną podeszwą.

Trzy Korony wznoszą się na wysokość 982 m n.p.m., a ich partię szczytową tworzy pięć wapiennych turni, z których najwyższą jest Okrąglica.

Jeśli planujesz zdobyć szczyt w sezonie letnim, wybierz wczesną porę poranną lub późniejsze popołudnie. W szczycie lata na metalowych schodach przed platformą tworzą się zatory, a czas oczekiwania na wejście potrafi znacząco wydłużyć całą wyprawę. Zimą zaleca się korzystanie z raczków i wybór trasy ze Sromowców Niżnych lub Krościenka – obie są zazwyczaj dobrze przetarte. Zawsze warto też naładować telefon i zabrać powerbank, szczególnie jeśli korzystasz z nawigacji w aplikacji.

Po zejściu ze szczytu można urozmaicić wycieczkę, odwiedzając ruiny Zamku Pienińskiego na Zamkowej Górze, do którego prowadzi niebieski szlak. Zajmuje to około 20 minut, a z platform i tablic poznamy historię warowni św. Kingi z figurą królowej umiejscowioną nad przepaścią. Jeżeli zostało jeszcze trochę sił, warto rozważyć następujące opcje zejścia z Trzech Koron w kierunku Sromowców:

• zejście niebieskim szlakiem na Polanę Kosarzyska, a następnie zieloną ścieżką wprost pod Schronisko PTTK Trzy Korony (około 50 minut),
• powrót tą samą trasą do Przełęczy Szopka i zejście żółtym szlakiem przez Wąwóz Szopczański,
• przejście dłuższej pętli przez Sokolą Perć i Sokolicę aż do Szczawnicy – ta opcja wymaga przeprawy flisackiej przez Dunajec (5 zł za osobę dorosłą; dostępna tylko w sezonie od połowy kwietnia do końca października).

Jeden bilet uprawnia do wejścia zarówno na Trzy Korony, jak i na Sokolicę tego samego dnia – opłata wynosi 8 zł za bilet normalny i 4 zł za ulgowy w głównym sezonie.